Pinyuda 的个人资料ที่จริงดิฉันเป็นคนฉลาด ร...照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
9月23日 21 กันยายนเป็นวันที่มีเรื่องดีๆเกิดขึ้นในชีวิตกูหลายเรื่องประการที่หนึ่ง - หมุยเอาหนังสือที่กูคิดว่าหายมาคืน
(กูคงไม่ดีใจขนาดนั้น ถ้ามันไม่ใช่หนังสือห้องสมุดเล่มละ50เหรียญUSที่มีขายเฉพาะในเกาหลี)
ดังนั้น พอหมุยเอาหนังสือมาให้กูจึงเทิดทูนให้มันเป็นนางฟ้าของกูไปเลย
ประการที่สอง - กูสอบเสร็จ
อีห่า ดีใจที่สุดในชีวิต!!!
ในที่สุดกูก็ผ่านพ้นช่วงเวลาแบบนี้มาได้อีกครั้ง
ช่วงเวลาที่มีสอบ6วิชาในสัปดาห์เดียวกัน
ช่วงเวลาที่กูต้องปั่นรายงานควบคู่ไปกับการอ่านหนังสือ
ในที่สุดมันก็จบลงซะได้ ขอบคุณผีพระเจ้า!!!!
ประการที่สาม -ไอ้ตั๊ดเลี้ยงวันเกิดวันนี้
กูดีใจนะที่มึงเกิดมา ดีใจที่ได้แดกabsinthมึงด้วย ของมันดีจริงๆ
ถึงแม้รสชาติจะเห้เหมือนเอาน้ำยาบ้วนปากกรวกคอก็เถอะ
แต่แดกเเล้วมันเมาเร็วมาก แฮลกฮอล์70%นี่ฆ่าคนตายได้เลย
วันเกิดมึงปีนี้สนุกมากๆ ไม่มีมนุษย์ดาวอังคารเพ่นพ่านเยอะเเยะแบบคราวก่อน
ผู้คนที่มาร่วมงานก็เป็นมิตรน่าสนิทชิดเชื้อ
ไม่มีใครคิดจะทำร้ายใคร ไม่มีใครทำแก้วตกใส่ตีนกู
เหตุการณ์วันนี้มีเเต่เรื่องดีๆ ดูดีไปเสียทุกอย่าง
จวบจนวินาทีที่มึงจะต่อยเพื่อนกูนี่แหละ
กูกลัวขึ้นมาถนัดใจ
กูเป็นมนุษย์ดาวศุกร์ กูไม่ชอบการสู้รบ
ถึงแม้กูจะพูดคำหยาบ - แดกเหล้า - กินเนื้อ - ไม่ดีท๊อกซ์ - ไม่ชอบอาหารมังสวิรัติ
แต่กูก็ยังรักสงบอยู่นะ
...
กูเป็นมนุษย์ดาวศุกร์ที่อยู่ในโลกที่เชื่อว่า
"แค่ลมพัดชั้นก็รักคุณได้แล้ว"
ไม่เหมือนพวกมึง อีมนุษย์ดางอังคารที่
"แค่มองหน้ากูก็ต่อยมึงได้แล้ว"
แค่แมงสาบไต่ผนังกูยังกลัวเลย
จะประสาอะไรกับคนต่อยกันกูจะไม่กลัว
อีห่าอย่าทำแบบนี้อีกนะ ไม่งั้นกูไหว้จริงๆด้วย
ป.ล.
ยังไงก็ตาม กูก็ยังชอบวันนั้นอยู่ดี ขอบคุณนะ
9月15日 กู - ปลาทอง - สระจุฬา
: พักนี้ชีวิตกูเริ่มมีเรื่องราวมากมายมาให้ครุ่นคิดบ่อยๆ จากการที่ช่วงนี้มีเรื่องราวมากมายในชีวิตที่ผ่านเข้ามา และถกเถียงประเด็นทางปรัชญาเรื่องแนวคิดของนิชเช่กับการร้องเพลงของลิเดีย
: กูรู้ว่ากูไม่ได้ว่างขนาดนั้น แต่บางครั้งกูก็อยากเดินออกจากห้องคอมไปนั่งดูปลาในสระจุฬาให้มันผ่อนคลายขึ้นบ้าง
: กูนั่งมองปลาทองในสระจุฬา ปลาทองตาแป่ว ตัวสีส้มสวย มันโบกครีพอ่อนบางส่ายไสวไปมาในลำน้ำเหมือนนางรำโบกแพรแก้ผ้าตามสี่แยกบางขุนพรหม
: กูชอบมองปลาทองในสระจุฬา หน้าตามันน่ารัก ลักษณะการว่ายน้ำของปลา การสะบัดหางดุ๊กดิ๊กทำให้กูอดไม่ได้ที่จะรักและเอ็นดู
: กูรักปลาทองในสระจุฬา ด้วยความไม่ยั้งคิด กูจึงจุ่มมือลงในน้ำ หมายจะช้อนปลาทองกลับไปเลี้ยงในอ่างหลังบ้าน แต่ทันที... ที่มือของกูได้สัมผัสกับวุ้นบนหัวปลา
...มึงรู้มั้ย... ว่ากูรู้สึกไม่ไว้ใจหัววุ้นนิ่มๆของมันขึ้นมาอย่างหาสาเหตุไม่ได้ กูรีบชักมือกลับขึ้นจากน้ำทันที ก่อนที่จะเดินกลับคณะ โดยไม่หันกลับมามองมันอีก
: กู – ปลาทอง – สระจุฬา บางที...ถ้ากูไม่เอามือไปลูบหัวปลาทองคงดีซะกว่า
*หมายเหตุ* ปลาทองเป็นปลาที่มีถิ่นกำเนิดในประเทศจีนและญี่ปุ่น ต่อมาถูกนำไปเลี้ยงในยุโรปเมื่อศตวรรษที่17 ชาวจีนและชาวญี่ปุ่นนับเป็นชนชาติแรกที่รู้จักวิธีการผสมพันธุ์ปลาทอง ปัจจุบันปลาทองมีขายทั่วไป หาได้ง่ายตามจตุจักร ในสระจุฬา ปลาทองและปลาอานนท์สามารถอยู่ร่วมกันได้อย่างมีความสุข แต่ก่อนปลาทองชอบเล่นกะคน แต่พอมีคนไปลูบวุ้นมัน มันเลยเริ่มเก็บตัว ไปอยู่กะปลาอานนท์เงียบๆที่ก้นบ่อแทน
ป.ล. ปลาอานนท์ต่างจากปลาทองตรงที่ไม่มีขายในจตุจักร แต่ไปทำความรู้จักได้ที่นี่
http://buyonegetwe.wordpress.com/2007/08/08
ทุกอย่างจบลงที่นี่ สวัสดี กูมีรายงานต้องทำต่อ
9月6日 วันอังคารที่4 กันยายน 2550กิจกรรมช่วงเช้า
- ถ่อไปมหาลัยแต่ไก่โห่ไปเรียนวิชาประวัติศาสตร์ศิลปะตะวันออก
- นั่งคุยกะรุ่นน้องหน้าตึกก่อนเข้าเรียน
- 9นาฬิกาขึ้นเรียน
- 9นาฬิกา 10นาที ลงมานั่งหน้าตึกเหมือนเดิมเพราะอาจารย์ยกเลิกclass
- ตั้งใจจะไปทำรายงานให้เป็นชิ้นเป็นอันสักตัว
- อย่างที่รู้ๆกัน ว่ามันไม่สำเร็จ
สรุปกิจกรรมช่วงเช้า - ไม่ได้เรียนหนังสือ แต่กลับใช้เวลาส่วนใหญ่หมดไปกับการนั่งส่องhi5ชาวบ้าน
ประโยชน์ที่ได้รับ - ไม่มีเลย งานก็ไม่ได้ทำ
กิจกรรมช่วงบ่าย
- แดกข้าวกับเพื่อน
- คุยกับเเม่ขวัญ
- ไปศูนย์เอเชียศึกษาเพื่อยืมหนังสือทำรายงาน
- กลับคณะพร้อมหนังสือภาษาอังกฤษล้วน7เล่มควายที่ทำให้กูจะบ้า
- 2.30น.ไปถึงห้อง105ตึกอํกษรศาสตร์1(หรือเทวาลัยฝั่งติดวิศวะ)
เพื่อไปจัดบอร์ดงานนิทรรศการตามที่อ.ปิยนาถมอบหมาย
- อีห่า ไม่มีใครมานอกจากกู จันเจ้า และหมุย
- 3 นาฬิกากว่าๆ เดินไปตึกเคมีจะยืมผ้าฝ่ายศิลป์มาประดับบอร์ด
- กูใช้เวลา15นาทีเดินไปตึกเคมีเพื่อรับรู้ว่าวันนี้ตึกปิด
- พยายามอารมณ์ดี เดินไปตงเอียงเพื่อซื้ออย่างอื่นมาปูบอร์ดแทน
- 4โมงกว่ากลับถึงห้อง105 ทุกคนมาทำงานกันหมดแล้วพร้อมมองหน้ากูแบบเคืองๆว่ามึงหายไปไหนมา
- 4โมงมากกว่าตะกี้ กูและเพื่อนๆเอากระดาษที่ซื้อมาไปปูรองบอร์ดให้มันดูดีขึ้น
- 30นาทีต่อมาบอร์ดดูดีขึ้นทันตาเห็น กูภูมิใจมาก
- ไม่นานนักก็สังเกตได้ว่าเหลือกระดาษอีก4แผ่น กูสงสัยมากกว่ามาจากไหน
- บอร์ดมี4อัน ปูบอร์ดละ4แผ่น ซื้อมา20แผ่นก็น่าจะใช้หมดดิวะ?
.
...
. . . . .
. . . . . . . .
. . . . . . . . . . .
กริ๊ดดดดดดด!!!!! อีห่า!!! กูนี่มันโง่บรม!!!!!
ไปเข้าใจได้ไงว่ะว่า 4คูณ4 เท่ากับ20
กริ๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!
สรุปกิจกรรมช่วงบ่าย - แดกข้าว ยืมหนังสือ จัดบอร์ด
ประโยชน์ที่ได้รับ - รู้สึกว่าตัวเองโง่มาก
เฮ้อ~ในที่สุดกูก็เข้าใจตัวเองซะที
|
|
|
